[Blind Guardian'dan Bard's Song]
[Dinledikçe hüzünlendim. Gerçek hayatla ilgili değil ama gerçek olan ve gerçek olması gereken hikayelerden; gerçek olması gerekenlere girenlerden... Sanki şu an Orta Dünya'dayım, Lorien Ormanı'nda ya da Ayrıkvadi'de, ama Elfler çoktan denizin ötesine geçmişler gibi]
Şimdi hepiniz biliyorsunuz
Ozan’ı ve Ozan’ın şarkılarını…
Saatler geçtikçe,
Kapatırım gözlerimi.
Dünya’nın öbür ucunda,
Belki bir araya geliriz.
Ama şimdi benim şarkımı dinleyin,
Şafak sökmek üzereyken,
Ozan’ın şarkısını söyleyelim;
Gelen gün bizi alıp götürecek,
Evimizden uzaklara,
Hiç kimse ismimizi bile bilmeyecek
Ama Ozan’ın şarkıları kalacak.
Gelen gün alıp götürecek,
Bugünün korkusunu.
Gidecek,
Sihirli şarkılarımızla.
Sadece bir şarkı,
Kaldı aklımda.
Cesur bir adamın hikâyeleri,
Buralardan çok uzaklarda yaşayan.
Şimdi Ozan’ın şarkılarını bitti,
Gitme zamanı geldi.
Hiç kimse Senin adını sormadı
Onun…
Hikâyeyi anlatanın
Gelen gün bizi alıp götürecek,
Evimizden uzaklara,
Hiç kimse ismimizi bile bilmeyecek
Ama Ozan’ın şarkıları kalacak
Yarın hepsi bilinecek,
Ve Senin yalnız olmadığın…
Öyleyse korkma,
Karanlıkta ve soğukta,
Çünkü Ozan’ın şarkısı kalacak.
Düşüncelerimde ve rüyalarımda,
Her zaman aklımdalar,
Hobbitlerin, cücelerin ve insanların şarkıları
Ve elflerin.
Gözlerin, yakınlaştır.
Onları sen de görebilirsin.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment