Innuendo gibi…

Zaman: İlkokul 4
Söz: Oğlum bak iyi bir okula girersen bütün dertler bitecek. Çocukluğunu okula girince yaşarsın.
Olan biten: İyi bir okula girilir. Ancak girilen okulda çabuk büyümezseniz böcekten bile daha fazla değer görmeyeceğinizi anlarsınız. Ayrıca dertler de bitmemiştir. Üniversite denilen olgu için tekrardan aynı eziyetleri çekmeniz istenir.

Zaman: Lise 2
Söz: Oğlum bak iyi bir üniversiteye girersen bütün dertler bitecek. Gençliğini üniversiteye girince yaşarsın.
Olan biten: Üniversiteye ite kaka girilir. Üniversitenin aslında lisede söylendiği kadar kolay bitirilmediği, her gün aslında bir üniversite giriş sınavına girer gibi hazırlanılması gerçeğinin farkına varılır. Her final bir ÖSS gibidir.

Zaman: Üniversite 3
Söz: Oğlum bak iyi bir işe girmen için 4 senede bu üniversiteyi bitirmen gerekiyor. İyi bir işe girince bütün dertlerin bitecek.
Olan biten: Üniversite bitirilir. İyi bir şirkette işe girilir. Dertler asıl şimdi başlıyordur =)

Zaman: Şimdi
Söz: Oğlum bak… eee şey… kem küm… Aslında seni sistemin parçası yapmaya çalışıyorduk. Sistemin parçası olmak istiyorsan herkesin yaptığını yap. HAYATTAN NEFRET ET, HEP SÖYLEN, İNSANLARI KIR, BENCİL OL, HEP SÖYLEN, HİÇ BİR ŞEYİ BEĞENME, BEĞENMEDİĞİNİ DİLE GETİR.
Olan biten: Bütün bu sözleri söyleyenlere acınır, yol çizilmiştir. Sana çelme takıp sistemin içine atmaya çalışanlardan sakınılır.

Birileri (kim bunlar cidden bilmiyorum ama yukarıdaki sözleri söyleyenler değil) hepimizle çok fena [çok afedersiniz] taşak geçiyor. Uyanın yahu. Koyun olma diyen büyüklerimiz bile aslında koyun.

Sonra koyun olmayacağınıza karar veriyorsunuz. “Hayat bizim verdiğimiz sözlerden ibaret” diye ağlıyorlar etrafınızda. Bana acıyorlar.

Ben ise hala gülüyorum.

Ölürken: “Lan ne güzel yaşadık, di mi lan?” demek istiyorum.